Poległych Stoczniowców, postawiony u bram Stoczni Gdańskiej. "Gdański sierpień" 1980 roku historycy uznają dziś za początek procesu rozpadu powojennego porządku na Starym Kontynencie. Masowe strajki, zakończone podpisaniem w Stoczni Gdańskiej słynnych Porozumień Sierpniowych stworzyły wyłom, który w konsekwencji doprowadził do ukształtowania się nowej mapy politycznej Europy. Oto jeszcze jedno oblicze Gdańska, miasta, z którym już zawsze kojarzyć się będą w świecie wolne związki zawodowe, "Solidarność"
wielkim herbie miasta. Dzisiejszy Gdańsk, jak niegdyś, tętni życiem i wciąż na nowo, pamiętając o przeszłości, buduje swoją własną tożsamość. Rozwój terytorialny od XV w. Wydział Nauk Historycznych rozpoczął swoją działalność w dniu 1 września 1993 r. Powstał na bazie dwóch dużych jednostek o ugruntowanej pozycji naukowej i dydaktycznej: Instytutu Archeologii i Etnologii oraz Instytutu Historii i Archiwistyki, które wcześniej znajdowały się w strukturze Wydziału Humanistycznego. Kilka miesięcy
Katedra Stosunków Międzynarodowych kierowana przez dr. Fundamentem kadrowym Katedry był powstały rok wcześniej Zakład o identycznej nazwie – jego organizatorem i pierwszym kierownikiem był prof. Z dniem 1 marca 2005 r. na mocy decyzji Rektora UMK doszło do przekształcenia Katedry w Instytut Stosunków Międzynarodowych, którym nieprzerwanie kieruje dr hab. Ostatnią, najmłodszą jednostką Wydziału, jest Katedra Etnologii. Decyzją Senatu UMK utworzono ją 1 stycznia 2003 r. po wydzieleniu
kadr historyków sztuki i kultury dla szeroko pojętego obszaru północnej Polski, 1 października 1997 r. podjęto decyzję o powołaniu do życia Zakładu Historii Sztuki i Kultury, który w roku następnym, po wzmocnieniu kadrowym, stał się samodzielną katedrą naukowo-dydaktyczną o tej samej nazwie. Jej organizatorem i pierwszym kierownikiem był prof. Obecnie Katedrą Historii Sztuki i Kultury kieruje dr hab. Ważną datą w dziejach Wydziału był dzień 1 kwietnia 2000 r. gdyż wtedy rozpoczęła działalność
Raduni, a nad nim istniejący do dziś Wielki Młyn - najpotężniejsza ze świeckich budowli w portowym grodzie. Wymierne korzyści, i to zarówno w okresie panowania krzyżackiego, jak i po zawarciu pokoju toruńskiego, dawała też Gdańskowi przynależność do Związku Miast Hanzeatyckich (1361-1669). Miasto porównywano do lwa, dzielnie strzegącego zasobnego spichlerza Hanzy. Po klęsce militarnej Krzyżaków pod Grunwaldem (1410), Gdańsk opowiada się za polskim królem. Kres panowania Zakonu w grodzie nad
Zespoły takie jak Beatlesi, przyciągając przy każdym pojawieniu się olbrzymie tłumy nastoletnich fanek, stanowią jedną z sił napędowych rewolucji kulturalnej i poszerzają przepaść międzypokoleniową. To pomyślny okres dla gospodarki, miedzy innymi ze względu na likwidację ceł w handlu pomiędzy państwami członkowskimi. Państwa te postanawiają również wspólnie sprawować kontrolę nad produkcją żywności, tak by nikomu jej nie zabrakło. Wkrótce dzięki takiej polityce pojawiają się nawet nadwyżki
jej Wysocy Komisarze. Lata trzydzieste w Gdańsku to narastająca faszyzacja i terror. Strzały oddane pierwszego września 1939 roku o świcie z pancernika Schlezwig-Holstein w kierunku polskiej załogi wojskowej na Westerplatte rozpoczynają II wojnę światową. Zdobyty w marcu 1945 roku przez wojska II Frontu Białoruskiego Gdańsk wkrótce zamieniony zostanie w morze ruin. Na szczęście po burzycielach przyszli budowniczowie, konserwatorzy i artyści, by przez kolejnych kilkadziesiąt lat przywracać miastu
dla administracji państwowej, a także ludzi zdolnych do zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw prywatnych. Instytut Politechniczny, a wraz z nim Oddział Handlowy zostały zamknięte po upadku Powstania Listopadowego w 1831 roku. W 1845 roku Bank Polski wystąpił do władz krajowych z postulatem założenia w Warszawie szkoły handlowej, uzasadniając ten wniosek potrzebą kształcenia buchalterów i korespondentów w kraju, zamiast wysyłania ich na studia do Austrii czy Niemiec. Niestety władze nie wyraziły